Áðrenn ársskiftið bleiv svimjihøllin í Runavík avhandað, og hava fólk í Runavíkar kommunu eins og onnur kunnað notið gott av, at ein svimjihøll nú er í býnum.

Ein svimjihøll er ikki bert ein bygningur, men ein samansett og torgreidd verkætlan við mongum tekniskum instalatiónum eins og øðrum smálutum, sum skulu ganga upp í eina hægri eind.

Samstarvið við byggiharra, ráðgevarar og aðrar áhugabólkar gekk sera væl, sum er ein av grundarsúlunum undir einari væleydnaðari verkætlan.

Í samband við avhandingina skrivaði Torbjørn Jacobsen, borgarstjóri í Runavíkar kommunu soleiðis:

Vit báðir Kjartan skrivaðu undir í dag, og eg loyvi mær at siga, at Runavíkar kommuna er serstakliga væl nøgd við arbeiðið hjá Kanjon.

Vit hjá Kanjon eru errin av, at hava staðið fyri hesum megnar arbeiði, sum er snotiligt at síggja til, og kemur at hava stórt gagn fyri borgarar í Runavíkar kommunu og onnur í nógv ár framyvir.

At byggja framtíðar bygningar krevur dirvi og áræði fyri at tryggja, at hesir gerast ljós, lív og karmar um tann gerandisdagin, sum enn er óskrivaður.

​Fleiri myndir á heimasíðuni hjá Kanjon.

Kanjon

Vinnur skulu geva avkast og vera kappingarførar á altjóða marknaðinum.

Í 2006 gjørdi Landsstýrið ein vinnupolitikk. Vinnupolitikkurin eigur at verða endurskoðaður. Sjálvsagt skal so týðandi politikkur endurskoðast regluliga.

Vøkstur er vegurin til vælferð. Tað almenna skal tryggja karmarnar, og tað verður gjørt við framskygdum vinnupolitikki.

Ítøkiliga vil Fólkaflokkurin, at:

vit skulu reka burðardyggan landbúnaðarpolitikk, sum samstundis tryggjar vinnuligt gagn av tilfeinginum

vit skulu hava greiðari ferðavinnupolitikk, sum er fíggjarliga, umhvørvisliga og sosialt burðardyggur

broytingar skulu gerast í lóggávuni um burðardygga ferðavinnu, ið gera karmarnar greiðari

Føroyar skulu gerast maritimur depil í Norðuratlantshavinum.

X við Fíu Selmu Nielsen
Valdið til fólkið
– Vel Fólkaflokkin 26. mars

Vit mugu ikki gerast fremmand í egnum landi. Tí er neyðugt at vera varin, hvør fær loyvi at búseta seg her. Tað merkir at útlendingalógin eigur at verða dagførd, so hon betur svarar til tær avbjóðingar, vit síggja í Europa í dag.

Avbjóðingin er kriminalitetur og uppihaldsskyldan. Hartil er tað týdningarmikið, at tey, sum velja at búseta seg her, vilja verða ein partur av føroyska samfelagnum og ogna sær okkara mentan, mál og virðir. Fleiri lond í heiminum velja longu í dag, hvør sleppur at flyta til landið.

Niðurstøðan byggir á hagtøl frá Danmarks Statistik, sum í nógv ár hevur gjørt nágreiniligar greiningar av integratiónini hjá tilflytarum í Danmark. Serliga hava greiningarnar hugt eftir fólki úr sonevndu MENAPT-londum – tað vil siga londum í Miðeystri og Norðurafrika umframt Afganistan, Pakistan og Turkaland.

Tølini vísa eitt rættiliga greitt eitt mynstur. Tilflytarar úr hesum londum eru lutfalsliga minni á  arbeiðsmarknaðinum enn danir, og teir eru samstundis yvirumboðaðir, tá ið talan er um almennar veitingum. Serliga er tað kvinnurnar úr hesum londum, sum eru undirumboðarar á arbeiðsmarknaðinum. 

Hagtølini, tá ið talan verður brotsgerðir, vísa eisini ein greiðan mun. Sambært Danmarks Statistik er kriminaliteturin hægri hjá monnum úr hesum londum enn hjá donskum monnum, og í summum førum, er munurin enn størri hjá øðrum ættarliði. Hetta bendir á, at integratiónin er minni í øðrum og triðja ættarliði. Eisini tá hædd verður tikin fyri, at lutfalsliga nógvir ungir menn eru í hesum bólki.

Tá arbeiðsluttøkan er lægri, og fleiri verða forsyrgd av tí almenna, hevur tað eisini búskaparligar avleiðingar. Tað merkir minni skattainntøkur og størri almennar útreiðslur. Samstundis veksur  kriminaliteturin um útreiðslurnar til politi, rættarskipan og fongsul. Fyri ikki at tala um tær menniskjaligu avleiðingarnar av hesum kriminaliteti.

Í einum skattafíggjaðum vælferðarsamfelagi hevur hetta stóran týdning. Um ein stórur bólkur av borgarum hevur minni tilknýti til arbeiðsmarknaðin og samstundis er yvirumboðaður í kriminalitetsstatistikkinum, leggur tað eitt trýst á bæði búskap og samfelagssamanhang.

Samstundis er tað gagnligt fyri bæði samfelagið og tey, sum flyta higar, at fólk fáa møguleika at seta búgv í Føroyum. Føroyar hava eisini tørv á arbeiðsmegi og nýggjum borgarum. Men tað er týdningarmikið, at tey, sum velja at búseta seg her, vilja verða ein partur av føroyska samfelagnum og ogna sær okkara mentan, mál og virðir.

Tí er tað eisini rímiligt at spyrja, hvussu nógvum tilflytarum eitt lítið samfelag sum Føroyar kann taka ímóti, uttan at tað ávirkar samfelagsliga samanhangin.

Hetta merkir sjálvandi ikki, at øll fólk úr hesum londum eru eins. Men sum áður nevnt vísa hagtølini  eitt mynstur, sum politikarar eiga at taka í álvara, tá teir gera útlendingapolitikk.

Tí er neyðugt at hava ein ábyrgdarfullan og realistiskan tilflytingarpolitikk. Tað merkir at vera varin í, hvør fær loyvi at búseta seg her, og at dagføra útlendingalógina, so hon tekur hædd fyri hesum avbjóðingum. Í stuttum neyðugt er at velja, hvør sleppur at seta búgv her – og hvør ikki.

Fleiri lond í heiminum velja longu í dag, hvør sleppur at flyta til landið. Kanada, Avstralia og Ný Sæland hava stigaskipanir, har umsøkjarar verða mettir eftir útbúgving, arbeiðsroyndum og málførleikum. Í fleiri londum verða eisini tikin hædd fyri, hvørjum landi fólk koma úr, og í summum førum eru kvotur ella avmarkingar fyri ávís lond. Í Singapore eru til dømis kvotur fyri útlendska arbeiðsmegi, og í Sveis og USA eru eisini skipanir við avmarkingum.

Felags fyri nógv av hesum londum er, at tey stýra innflytingini aktivt og velja nýggjar borgarar eftir førleikum, arbeiðsroyndum, máli og í summum førum eisini eftir upprunalandi. Endamálið er at tryggja eina skipaða innflyting, har nýggir borgarar kunnu gerast ein virkin partur av samfelagnum.

X av A
X við FróðA Magnussen valevni hjá Fólkaflokkinum.

Eftirskriv: Eitt væl longri lesarabræv við nærri hagtalsgreining varð sent miðlunum 21. februar 2026. Tað kann millum annað lesast her: https://www.vp.fo/news/er-sjurdur-skaale-a-skeivari-kos

Fíggjarpolitiskt regluverk – dømi uppá ein myndil fyri at tálma útreiðsluvøkstrinum, so vit fáa yvirskot í góðum tíðum. Spar í góðum tíðum – so er nakað at taka av í ringum.

Í hesum skrivi verður lýst, hvussu ein partur av fíggjarpolitiska regluverkinum (expenditure target) kann verða gjørt. Uppskotið til myndilin, sum her verður lýstur, byggir ein trekleika inn í skipanina, so vaksandi inntøkur ikki uttan víðari kunnu nýtast til almenna nýtslu (útreiðslur).

Uppskotið er rættiliga einfalt, men gevur tó ein javnari og meira hóvligan útreiðsluvøkstur enn tað, vit hava sæð seinnu árini.

Í stuttum er prinsippið í myndlinum tann, at samlaðu útreiðslurnar á fíggjarlógini í mesta lagi kunnu svara til miðal árligu inntøkurnar á fíggjarlógini undanfarin ár, javnað við einum ávísum reguleringssatsi.

Í talvunum niðanfyri er gongdin í samlaða útreiðslukarminum vístur, um hann hevði verið grundaður á miðal árligu inntøkunurnar undanfarnu 4 árini, og síðani uppskrivaður við 3%.

Mynd 1: Úrslit, um modellið varð nýtt undanfarnu 20 árini

Kelda: Gjaldstovan/landsroknskapurin og egnar útrokningar

Í mynd 1 er tann bláa strika staðfestu inntøkurnar seinastu 20 árini, og tann reyða vísur staðfestu útreiðslurnar í almenna roknskapinum. Tann svarta strikaða linjan er roknaði útreiðslukarmurin sambært modellinum fyri fíggjarpolitiskt reguverk. Tað sæst í myndini, at útreiðslugongdin bæði hevði verið meira jøvn og meira hóvlig, um hesin myndilin hevði verið nýttur í einum fíggjarpolitiskum regluverki seinastu 20 árini.

Fyrivarni skal sjálvsagt takast fyri ávirkanina á inntøkur landskassans, um útreiðslurnar høvdu verið meira hóvligar. Torført er at siga júst hvør nettoávirkanin hevði verið. Hetta broytir tó ikki uppá høvuðsúrslitið í myndlinum.

Í ítøkiliga myndilinum, sum er brúktur sum dømi, er valt at brúka miðalinntøkurnar seinastu 4 árini, men tað kundi eisini verið t.d. 3 ella 5 ár, eins og prosentsatsurin kundi verið ein annar enn tey 3%, sum eru nýtt, t.d. 2% ella 4%.

​Í mynd 2 sæst so, hvørji ávirkan úrslitini í mynd 1 høvdu havt á samlaðu uppsparingina hjá landinum í tíðarskeiðnum 2004-2024.

Mynd 2: Ávirkan á samlaðu uppsparingina 2004-24

Í mynd 2 sæst, at nettoupparingin hjá landinum hesi seinastu 20 árini (2004-24) hevði verið fleiri milliardir hægri, um hesin myndilin fyri fíggjarpolitiskt regluverk hevði verið settur í verk fyri 20 árum síðani. Ein negativ uppsparing hevði verið til eitt trivaligt pluss. Júst sum tað eigur at verða, tá tíðirnar hava verið so góðar, sum tær hava verið seinastu nógvu árini.

Aftur her má fyrivarni takast fyri ávirkanina á inntøkur landskassans, um útreiðslurnar høvdu verið meira hovligar.
Samanumtikið hevði effektin av valda myndlinum verið ein meira jøvn og hovlig útreiðslugongd, eins og vit høvdu sett pening til síðis til verri tíðir. Júst tað, sum endamálið er við einum fíggjarpolitiskum regluverki.

Á mynd 2 síggja vit at munurin svara til kostnaðin at gera ein tunnil til Suðuroy. 

X við A.
Fróði Magnussen valevni hjá Fólkaflokkinum.