Valið nærkast, og aftur hoyra vit somu tónar: Skattalætti og serstøk kor skulu lokka tey ungu heim eftir loknan lestur. Tað er gott, at fólk útbúgva seg, men vit mugu spyrja: Er akademiseringin farin út um mark?
​
Vit tosa nógv um manglandi arbeiðsmegi og útlendska arbeiðsmegi, men sannleikin er, at vit útbúgva okkum burtur frá tí praktiska arbeiðnum. 

Sum ein, ið hevur siglt sum trolbassi í 34 ár, síggi eg gongdina: Handaliga serfrøðin, sum Føroyar vóru heimskendar fyri, er við at doyggja út. Tað er næstan ómøguligt at finna ungar føroyingar til deksarbeiði í dag. ​Minst til javnvágina: ​Øll kunnu ikki sita í almennu umsitingini við høgum útbúgvingum.
​
Um øll umborð á einum trolara eru skiparar, hendir einki arbeiði á dekknum. ​Vit hava brúk fyri fleiri "indianarum" og færri "høvdingum". 
​
Haldføri og ábyrgd Haldføri er einfalt: Vit mugu ikki brúka meira, enn vit forvinna. Tað er skeivt støðugt at herja á tann vanliga føringin og føroyska sjómannin fyri at fíggja eina vaksandi umsiting. Tá inntøkan hjá einum húsarhaldi fellur, má man minka um útreiðslurnar – tað sama eigur at galda fyri landið. ​Eg vóni, at komandi samgonga torir at raðfesta øðrvísi.

Sum Margaret Thatcher segði: ​"The problem with socialism is that you eventually run out of other people's money."
​
Latið okkum tryggja, at vit eisini hava fólk til tað praktiska arbeiðið, sum ber samfelagið uppi. 
​
Gott val! 
​
Vinaliga, Einar M. Hammer 
Formaður í FFU

Partafelagsskattur er ikki so einfaldur, sum hann verður gjørdur til. At hækka partafelagsskattin er ikki vegurin fram, tað tænir ikki búskapinum ella starvsfólkunum.

Ein týðandi frágreiðing er, at lægri skattur gera fleiri íløgur lønandi. Tá fleiri íløgur verða framdar, økist virksemið í búskapinum, arbeiðspláss verða skapt, og tað gevur aftur størri inntøkur frá øðrum skattum – serliga frá lønum og nýtslu

Í kjakinum  at hækka partafelagsskattin verður ofta ført fram, at hetta er ein einfald leið at fáa størri inntøkur til samfelagið. Men veruleikin er nógv meira samansettur enn so, og tí er skilagott at hyggja nærri at, hvat gransking og hagtøl vísa.

Ein evropisk frágreiðing um partafelagsskatt vísir eina áhugaverda  niðurstøðu: hóast partafelagsskattaprosentini eru lækkað nógv seinastu áratíggjuni, eru inntøkurnar frá partafelagsskatti í mun til bruttotjóðarbúskapin (BTÚ) ikki minkaðar. Tvørturímóti hava tær verið lutfalsliga støðugar í umleið 40 ár.  

Sum nevnt er ein týðandi frágreiðing, at lægri skattur gera fleiri íløgur lønandi. Tá fleiri íløgur verða framdar, økist virksemið í búskapinum, arbeiðspláss verða skapt, og tað gevur aftur størri inntøkur frá øðrum skattum – serliga frá lønum og nýtslu. Í veruleikanum er partafelagsskattur ein lítil partur av samlaðu skattainntøkunum, vanliga um 2–3% av BTÚ, meðan skattur  av lønum, MVG og øðrum eru nógv størri og ofta yvir 30% (altjóð tøl).  

Frágreiðingin vísir eisini, at partafelagsskattur er tann skatturin, sum mest darvar búskaparvøkstri. Hægri skattur minkar avkastið av íløgum, og ger tí færri verkætlanir lønandi. Hetta hevur beinleiðis ávirkan á bæði arbeiðspláss og samlaða búskaparliga menning.

Samstundis er tað ein misskiljing at halda, at tað eru “fyritøkur” ella eigarar, sum bera allan skattin. Gransking vísir, at ein stórur partur av partafelagsskattinum í veruleikanum verður fluttur víðari til starvsfólk, kundar og veitarar – til dømis gjøgnum lægri lønarvøkstur ella hægri prísir.  

Í føroyska kjakinum hoyrist eisini ofta ein einfald samanbering: at partafelagsskatturin er 18% í Føroyum og 22% í Danmark, og at vit tí hava “lágan” skatt. Men eisini her er veruleikin meira samansettur.

Í Danmark eru nevniliga skipanir, sum stuðla íløgum og nýskapan – eitt nú innan menningarvirksemi. Í ávísum førum kunnu fyritøkur fáa menningarútreiðslur endurgoldnar beinleiðis, eisini kontant. Hetta merkir, at ein fyritøka, sum hevði goldið skatt í Føroyum, í einum øðrum skipanarkarmi kann fáa ein part aftur ella fáa betri fíggjarligar treytir. Hetta er ein tilvitað skipan  at styrkja nýskapan, arbeiðspláss og framtíðar skattainntøkur.

Við øðrum orðum er tað at fara lætt um sannleikan, um vit bert samanbera prosenttøl sum 18 og 22. Tað, sum veruliga telur, er samlaði búskaparligi karmurin – hvussu vit leggja til rættis fyri íløgur, arbeiðspláss og menning.

Tí eigur kjakið um partafelagsskatt ikki at snúgva seg um at hækka ella lækka eitt einstakt tal. Tað eigur at snúgva seg um, hvussu vit skapa bestu fortreytirnar fyri einum burðardyggum búskapi, har bæði fyritøkur og samfelag fáa gagn. At hækka partafelagsskattin er ikki vegurin  fram, tað tænir ikki búskapinum ella starvsfólkunum. 

X við A
X við FróðA Magnussen valevni hjá Fólkaflokkinum

Um onkur ynskir at lesa meira um evnið er møguleikin her: https://www.eesc.europa.eu/sites/default/files/files/qe-03-19-343-en-n.pdf?utm_source=chatgpt.com&fbclid=IwY2xjawQl9vtleHRuA2FlbQIxMABicmlkETFaWkVBaWhMMnJtd1lxcjJ1c3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHgVRxlIZ32P_7Ew-8a4Sk_2G7VwkcWj5Kq3vAH_5c2eFNRtVGlKfWjIqT7sb_aem_OUpbhn7Hl7OCrSogvosgPQ

Tað vóru nógv fólk til valfundin í Smæruni í dag og fundurin var góðir og siðiligur

Tað var Pensjónisafelagi Hugni sum skipaði fyri fundinum, evnið var sett á eldraøkið, eldrapoltikk og samferðsluna í Norðoyggjum.

Øll vóru samd um at tað skuldi gerast meira fyri tey eldru og tað skuldi vera meira liviligt hjá teimum.

Her myndir frá fundinum, sjá herundir.

SáH

Sjálvandi eigur ongin at verða skattaður av órealiseraðum virðum – heldur ikki av starvsfólkapartabrøvum.

Í flestu londum er vanligt, at starvsfólk hava møguleika at fáa ein part av lønini í partabrøvum ella í rættindum at tekna partabrøv til ein ávísan kurs (warrants ella optiónir). Á henda hátt gerast starvsfólk partaeigarar í fyritøkuni, og tað skapar  felags áhugamál millum eigarar, leiðslu og starvsfólk. Á fakmáli verður hetta ofta nevnt “alignment”.

Tá starvsfólk eisini eru eigarar, fáa tey lut í virðisøkingini, sum fyritøkan skapar. Tað merkir, at tey, sum eru við at byggja virðið upp, eisini fáa part í virðinum.

Serliga innan start-ups og nýggjar vinnur eru warrants og optiónir ein avgerandi liður. Tað er ein háttur at løna dugnaligum starvsfólkum, tá fyritøkan enn ikki hevur stórt gjaldføri. Í slíkum fyritøkum verður nógv av kapitalinum tey fyrstu árini brúktur til menning og vøkstur, og tí er eigaralutur ofta ein partur av lønini.

Men í Føroyum er støðan ein onnur. Her verða starvsfólk skattað, tá tey fáa rætt til at tekna partabrøv – hóast talan ikki er um eitt veruligt partabræv, men bert um ein rætt. Tað vil siga, at skattur verður kravdur av einum virði, sum enn ikki er realiserað, og sum í veruleikanum kann vera púra óvist.

Hetta er óheppið, og ger tað truplari hjá føroyskum fyritøkum at kappast um dugnalig starvsfólk, serliga í nýskapandi vinnum. Hetta rakar eisini starvsfólk, sum missa møguleikan at fáa lut í framtíðar virðisøkingini. Serliga ung fólk hava ikki tøkan pening til at rinda skatt av einum vinningi, sum tey enn ikki hava fingið.

Tá kapitalvinningsskattalógin varð gjørd í 2001, var ætlanin at gera serligar reglur fyri starvsfólkapartabrøv. Hesar reglur vórðu tó ongantíð settar í verk. Í 2018 varð avgjørt at lata skipanina vera óbroytta, og tí verða starvsfólkapartabrøv framvegis skattað sum gáva – hóast virðið ofta ikki er staðfest upp á tíðspunktið.

Sitandi samgonga boðaði eisini frá í sambandi við broytingar í kapitalvinningsskattalógini í 2024, at arbeiðast skuldi víðari við reglum fyri starvsfólkapartabrøv. Enn er tó einki hent á hesum øki.

Eg og Fólkaflokkurin vilja broyta hetta. Grundreglan eigur at vera einføld: skattur eigur fyrst at verða goldin, tá eitt realiserað virði er staðfest – tað vil siga, tá partabrøv verða seld og vinningur er komin til seljaran. Tá er eisini peningur, at rinda skattin við.

Skulu nýggjar vinnur og start-ups hava góðar karmar at mennast í Føroyum, er hetta ein grundleggjandi fortreyt.

Í teimum londum, sum Føroyar kappast við, er tað ikki vanligt at skatta starvsfólkapartabrøv, fyrr enn ein realiseraður vinningur er komin í hús. Soleiðis eigur eisini at vera í Føroyum.

X við A
X við FróðA Magnussen, valevni hjá Fólkaflokkinum

Lagnudagurin, tá sjúkrarøktarfrøðingarnir - eftir at hava verið í longsta verkfalli í nýggjari tíð - vóru lóggivnir aftur til arbeiðis.

Sjúkrarøktarfrøðingarnir – tær, og ja, eg sigi tær, tí flestu eru kvinnur – tær, sum hvønn dag renna skjótt, tí starvsfólk mangla.

Tær, sum fáa deildir at hanga saman, tí tær vísa vælvild og hava eina sterka ábyrgdarkenslu.

Tá samráðingarnar ikki bóru á mál, og sjúkrarøktarfrøðingarnir ikki fingu síni ynski uppfylt frá fíggjarmálaráðfrúnni, Ruth Vang, valdu tær at brúka sítt lógartryggjaða amboð: verkfalsrættin.

Tað er ein rættur, sum arbeiðsfólk hava júst fyri at kunna leggja trýst á, tá samráðingar steðga upp.

Men fíggjarmálaráðfrúan vildi ikki eftirlíka krøvunum, og verkfallið dróg út.

Heldur enn at lurta, hendi tað syrgiliga, at sjúkrarøktarfrøðingarnir blivu lóggivnir aftur til arbeiðis av Javnaðarflokkinum, Tjóðveldi, Framsókn og pørtum av Sambandsflokkinum.

Teirra stríð fyri betri korum bleiv steðgað við lóg.

Teirra lógartryggjaði verkfalsrættur bleiv tileinkisgjørdur av áður nevndu flokkum.

Hetta er álvarsamt, tí verkfalsrætturin er ein partur av einum vælvirkandi fólkaræði.

Við at bróta hendan rætt, er tað eitt slag av álopi á fólkaræði.

Sjúkrarøktarfrøðingarnir blivu ikki bara lóggivnir aftur til arbeiðis, men eisini sviknir av løgmanni, sum lovaði teimum eitt lønarlyft.

Omaná alt hetta fingu tær serverað enn eitt brotið valyfti, tá tað vísti seg, at lovaða 37 tímars arbeiðsvika bleiv til snakk, uttan nakra handling yvirhøvur.

Javnaðarflokkurin, Tjóðveldi og Framsókn hava hesa setuna útmerkað seg við brotnum lyftum til sínar veljarar.

Vit noyðast at hava størri virðing fyri sjúkrarøktarfrøðingunum og teirra fakið.

Uttan tær og teirra vitan, eru vit lítið verd sum samfelag.

Vit eiga tí at vísa fakinum størri virðing.

Vónandi minnist veljarin hetta tann 24. og 26. mars.

Við at velja somu flokkar fæst meir av tí sama.

X við Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttur
​Fólkaflokkurin

🟩 Verkafólk og vinna, hond í hond, lið um lið

Í samfelagnum liva arbeiðsgevarar av verkafólki og verkafólk av arbeiðsgevarum. Arbeiðsgevararnir seta fyritøkur á stovn við tí fyri eyga at skapa vinning. Við vinninginum og við vinningi fyri eyga gera arbeiðsgevarar íløgur. Íløgur í skip, bygningar, útgerð, vitan og fólk v.m. Endamálið er at vaksa – vaksa um vinningin, um møguleikarnar og um fyritøkuna. Og við vøkstrinum koma fleiri fólk í starv. Sum so aftur skapa størri vinning við sínum hondum og høvdum. Sum so aftur gera tað møguligt hjá arbeiðsgevarum at gera enn fleiri íløgur, sum skapa fleiri arbeiðspláss, sum skapa grundarlag fyri fleiri íløgum, sum so aftur krevja fleiri fólk til arbeiðis.

🟩 Bruttoskattur skapar ótryggleika
Seinnu árini eru tilfeingisgjøld løgd á vinnuna. Tilfeingisgjøldini verða roknað av søluvirðinum av fiski og laksi. Altso av ovastu linju í roknskapinum. Vanligt hevur verið at skatta vinnuna av avlopinum. Við verandi skipan kann ein fyritøka saktans hava hall og allíkavæl gjalda høgan tilfeingisskatt. Hetta skapar vánaligar karmar fyri okkara vinnulív.

🟩 Vinnan skal skattast av vinninginum
Fólkaflokkurin sigur, at vit mugu aftur til skipanina, tá vinnan skattaði av yvirskotinum. Tá eru fortreytirnar kendar og tá kann ein fyritøka ikki verða harðliga rakt av skatti.

🟩 Frið og frælsi at gera íløgur og at vaksa
Um vit venda aftur til siðbundnu skattingina, fer vinnan aftur at økja um íløgurnar fyri at vaksa. Tað kemur at skapa fleiri arbeiðspláss, sum skapar enn meiri vøkstur, sum skapar enn fleiri arbeiðspláss.

🟩 Saman skapa vit einar størri og ríkari Føroyar – verkafólk og vinna
Vit føroyingar hava øll útlit til at gerast eitt land við ikki bara 55.000 íbúgvum, men í longdini kunnu vit seta nøsina eftir at fjølgast munandi og hvør veit, um vit ikki einaferð verða 100.000 føroyingar her á landi.

Bill Justinussen
Fólkaflokkurin

Føroyskt vinnulív er grundarlagið undir okkara búskapi. Tað eru fyritøkurnar – smáar, miðalstórar og stórar – sum skapa arbeiðsplássini, skapa virðisøkingina og fíggja ein stóran part av okkara vælferðarsamfelag. Uttan eitt sterkt vinnulív, hevði grundarlagið undir okkara samfelag verið nógv veikari.

Men vinnan virkar undir teimum kørmum, sum politikararnir seta. Í hesum liggja m.a. lóggáva, skattlig viðurskifti, avgjøld og onnur krøv, sum fyritøkurnar í stóran mun eru noyddar at laga seg eftir. Hesi seinastu árini hava vit sæð eina røð av broytingum á hesum økin.

Nýggjar lógir og kunngerðir eru settar í verk, sum leggja nýggj krøv á fyritøkurnar. Í fleiri førum er talan um reglur, sum krevja, at fyritøkur skulu orða og viðlíkahalda politikkir og mannagongdir á ymiskum økjum. Ofta tykist tað, sum um slík umsitingartung lóggáva verður avrita úr ES-regluverki, uttan at nógv verður hugsað um, hvørt hetta í veruleikanum er mest skynsama loysnin fyri føroyska samfelagið – og um krøvini í veruleikanum føra til ítøkiligar betringar.

Samstundis hava vit sæð aðrar broytingar, sum eisini ávirka vinnuna. Sjúkradagar, sum arbeiðsgevarin rindar fyri, eru farnir frá tveimum upp í fimm dagar. Gjaldshækkingar eru komnar á sjóvinnuøkinum. Í alivinnuni eru loyvisgjøld broytt og hækkað, og harumframt hevur verið talan um uppskot um eyka skatt. Tænastugjøld fyri tollviðgerð, tinglýsing og aðrar almennar avgreiðslur eru eisini hækkað, og fleiri eftirlitsmyndugleikar hava dagført síni gjøld.

Hvør einstøk broyting kann tykjast lítil í sær sjálvum. Men samlaði kostnaðurin hevur týdning. Tá gjøld hækka á fleiri økjum samstundis, og nýggj og ofta tyngjandi lóggáva verður løgd oman á vinnuna, so merkist tað – serliga hjá teimum smáu og miðalstóru fyritøkunum. Umframt at gjalda peningin krevja broytingarnar størri, tyngri umsiting.

Tí hetta er ikki eitt einstakt mál. Tað er samlaða kappingarførið, sum verður ávirkað.

Vit eru eitt lítið og opið samfelag, og okkara fyritøkur kappast á altjóða marknaðum. Fyritøkurnar kappast um kundar, um kapital og um arbeiðsmegi. Tá karmarnir eru óstøðugir ella kostnaðurin hækkar, ávirkar tað beinleiðis íløguhugin og harvið eisini framtíðarætlanirnar hjá fyritøkunum.

Vinnupolitikkur kann tí ikki bara snúgva seg um einstakar inntøkur her og nú. Hann má byggja á heildarmetingar, tørv og langtíðar hugsan. Hvørja ferð vit hækka eitt gjald ella leggja nýggja regulering afturat, leggja vit eisini nýggjar byrðar á vinnuna. Tí er tað eisini neyðugt at spyrja: hvør er samlaða ávirkanin?

Góðir vinnukarmar snúgva seg um at tryggja eitt samfelag, har tað loysir seg at skapa virði, menna nýggj hugskot og fremja íløgur. Spurningurin í hesum umfarinum er tí grundleggjandi: hvussu tryggja vit støðugar, betri og kappingarførar karmar, so føroyskar fyritøkur kunnu vaksa og skapa arbeiðspláss eisini í framtíðini?

Tí vinnan er ikki bara ein partur av samfelagnum. Hon er motorurin. Kemur skittur í motorin gongur hann ikki so skjótt og kann steðga. Og uttan motorin steðgar ferðin.

Bæði IMF og OECD hava fleiri ferðir víst á, at politikarar eiga at seta karmarnar, men ikki stýra vinnulívinum niður í smálutir. Ov nógv regulering og politisk stýring minkar kappingarføri, nýskapan og vøkstur. Tað sum virkar best, er greið og einfald lóggáva og eitt vinnulív, sum fær frið at skapa virði.

Tørvur er tí ikki á fleiri reguleringum og gjøldum, men heldur tað øvugta. Tíðin er komin at venda kósini og skapa karmar, sum gera tað lættari hjá vinnuni at vaksa og menna seg – og harvið eisini styrkja grundarlagið undir okkara vælferðarsamfelag.

Vit síggja longu í dag, at ES-lond hava trupulleikar við kappingarførinum í mun til USA og Kina. Latið okkum tí ikki blindliga elta somu leið, men heldur skapa okkara egnu loysnir, sum rigga til okkara samfelag.

X við A
X við Fróða Magnussen valevni hjá Fólkaflokkinum.

Vísandi til at løgtingsval er útskrivað, verður hervið kunngjørt, at atkvøðugreiðslan fer fram hósdagin 26. mars 2026.

Valstøðini eru hesi:
KÍ-høllin í Klaksvík - (fyri valstøðini Klaksvík, Ánirnar, Norðoyri og Strond)

Róðrarneystið í Árnafirði - (fyri valstaðið Árnafjørð)

Skúlin í Mikladali - (fyri bygdirnar Mikladal og Trøllanes)

Skúlin á Húsum - (fyri bygdirnar Húsar og Syðradal)

Gamligarður í Svínoy - (fyri valstaðið í Svínoy)

Atkvøtt verður frá
kl. 10.00 til kl. 20.00, ella so leingi veljarar møta uttan steðg.

Veljarar, ið sambært vallógini lúka treytirnar fyri at nýta brævatkvøðu, kunnu atkvøða í Miðlan til og við 25. mars 2026 kl. 16:00. 

Tey, sum av sjúku ella øðrum orsøkum ikki kunnu koma á valstaðið, kunnu boða frá í Miðlan, tlf. 410000, inntil 24. mars 2026 kl. 16:00.

Samstundis verður sagt frá, at valkort til løgtingsvalið verða send øllum teimum, ið standa á vallistanum. Veljari, ið ikki fær valkort ella fær valkort við villum í, verður biðin um at venda sær til Miðlan tlf. 410000.

Klaksvíkar Býráð

Vísandi til at fólkatingsval er útskrivað, verður hervið kunngjørt, at atkvøðugreiðslan fer fram týsdagin 24. mars 2026.

Valstøðini eru hesi:
KÍ-høllin í Klaksvík - (fyri valstøðini Klaksvík, Ánirnar, Norðoyri og Strond)

Róðrarneystið í Árnafirði - (fyri valstaðið Árnafjørð)

Skúlin í Mikladali - (fyri bygdirnar Mikladal og Trøllanes)

Skúlin á Húsum - (fyri bygdirnar Húsar og Syðradal)

Gamligarður í Svínoy - (fyri valstaðið í Svínoy)

Atkvøtt verður frá
kl. 09.00 til kl. 20.00, ella so leingi veljarar møta uttan steðg.

Veljarar, ið sambært vallógini lúka treytirnar fyri at nýta brævatkvøðu, kunnu atkvøða í Miðlan til og við fríggjadagin 20. mars 2026 kl. 15:00. 

Tey, sum av sjúku ella øðrum orsøkum ikki kunnu koma á valstaðið, kunnu boða frá í Miðlan, tlf. 410000, inntil 19. mars 2026 kl. 16:00.

Samstundis verður sagt frá, at valkort til løgtingsvalið verða send øllum teimum, ið standa á vallistanum. Veljari, ið ikki fær valkort ella fær valkort við villum í, verður biðin um at venda sær til Miðlan tlf. 410000.

Klaksvíkar Býráð

Fyri nakað síðan var frammi, at ætlanir vóru um at vit skulu fáa  ein muslimskan depil  í Føroyum. 

Eftir hetta havi eg fingið fleiri áheitanir frá fólki, sum spyrja um mína meining.  Hendan greinin skal tí síggjast í ljósinum av tí.  

Vit eru øll samd um, at Føroyar er eitt gott land at búgva í.  Eitt demokratiskt og frælst vælferðarsamfelag.   Vit liva í friði  uttan kríggj og stríð og hava lágan kriminalitet.   Eg eri sannførd um, at  kristnu grundvirðini hava stóran heiður av hesum.    Hesum eiga vit at halda fast í.  

Sporini ræða
Vit lesa dagliga um ófrið og kríggj har islam hevur vald. Bara fyri at taka úr rúgvuni kann eg nevna   Afghanistan og  Pakistan,  og vit vita øll  hvat gongur fyri seg  í Iran, Sudan  og Nigeria.  Í Iran verða mótstóðufólk av prestastýrinum  slaktaði , og í Nigeria verða  kirkjur rændar og tey kristnu forfylgd og dripin, og tað sama í Sudan.
  
Í  Svøríki eru støð  har ikki eingong politiið hættar sær inn í ávísar býarpartar orsakað av radikaliseraðum tilflytarum. 
Í Danmark hava vit  Hizb ut Tahrir, sum m.a. arbeiðir við at radikalisera tey ungu. Tey ungu gerast  meir radikal enn tey eldru. 

Flestu okkara minnast teknarin hjá Jyllands Posten, Knud Vestergaard, sum teknaði profetin Muhammed við eini bumbu í turbanini. Fyri tað bleiv hann forfylgdur og hóttur eftir lívinum  og mátti goyma seg burtur av ótta  fyri at blíva dripin.

Vit kunnu eisini taka yvirgangsálopið á satirumagasini Charlie Hebdo í París 7. Januar 2015, sum kostaði 12 mannalív. Tað vóru tveir islamistiskir brøður Said og Cherif Kouachi, sum trongdu seg inn á blaðið og skutu frá hond. Álopið var hevnd fyri tekningar, sum blaðið hevði  gjørt av profetinum Muhammed.  Hetta útloysti meir yvirgang fylgjandi  3 dagarnar,  sum kostaði  í alt  20 mannalív.

Størsta yvirgangsálop í søguni var tann 11. Sept. 2001, tá tvey rænd flogfør flugu inn í tvey háhús í  New York og 2977 fólk lótu lív og fleiri særd.  Osama Bin laden, leiðarin av al-Qaeda stóð aftanfyri hetta.   

Tá vit tosa um Islam,   verður altíð bara tosað um islam sum eina religión og at vit ikki kunnu noktað eini religión, tí vit hava trúarfrælsi í Føroyum.  Ein onnur síða av islam   verður kallað  politisk islamisma. Tað er ein ideologi, sum vil hava  alt lógarverk í samfelagnum gjørt út frá islamiskum  princippum. Religión og statur eru óloysandi samanbundin. 

Vit kenna felagsskapir  sum IS og AL-Quaida, ið nýta harðskap og yvirgang til at fáa vald, meðan aðrar røðrslur nýta tað demokratisku skipanina.  Endamálið er tað sama, nevniliga at innføra Sharialóg og í allar mátar  broyta samfelagið eftir islamskum princippum.  Hetta er ein veruleiki vit mugu síggja inn í eyguni og verja okkum ímóti.  

Eg ynski, at vit framhaldandi skulu liva í frið og semju  uttan kríggj og ófrið, sum vit altíð hava gjørt.  Eg ynski framhaldandi at byggja á  kristnu  grundvirðini, sum vit hava bygt á higartil, og sum hava gjørt Føroyar til heimsins besta stað. Hetta kann broytast, um vit loyva fremmandum mentanum inn,  sum gera seg inn á okkara mentan og vilja broyta okkum.  Vit vilja tó altíð verða ósamd um ymiskt, og tað skulu vit hava loyvi til. 

X við A.
Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttir